کد نویسی استاندارد

بهتر بود فقط سورس رو درج میکردید ، دانلود ایمپورت زمانبره !

 package sakifard.morteza.app.mathtools;

import android.app.Activity;
import android.os.Bundle;
import android.view.View;
import android.view.View.OnClickListener;
import android.widget.Button;
import android.widget.EditText;
import android.widget.TextView;


public class MathtoolsActivity extends Activity {

    public long  result   = 0;
    public float convert1 = 0f;
    public float convert2 = 0f;


    public long fibonacci(int n) {
        int a = 1;
        int b = 1;
        int c = 0;
        for (int i = 1; i <= n - 2; i++) {
            c = a + b;
            a = b;
            b = c;
        }
        return b;
    }


    public boolean checkaval(int n) {
        for (int i = 2; i <= n / 2; i++) {
            if (n % i == 0)
                return false;
        }
        return true;
    }


    public long factorial(int n) {
        long result = 1;
        for (int i = n; i >= 2; i--)
            result *= i;
        return result;
    }


    public long tavan(int n) {
        long result = n * n;
        for (int i = 1; i < n - 1; i++)
            result *= n;
        return result;
    }


    public int convertstrtoint() {
        final EditText edtInput = (EditText) findViewById(R.id.edtInput);
        String userInput = edtInput.getText().toString();
        final int value = Integer.parseInt(userInput);
        return value;
    }


    public void convertstrtofloat() {
        final EditText edtInput = (EditText) findViewById(R.id.edtInput);
        String userInput = edtInput.getText().toString();
        convert1 = Float.parseFloat(userInput);

        final EditText edtInput2 = (EditText) findViewById(R.id.edtInput2);
        String userInput2 = edtInput2.getText().toString();
        convert2 = Float.parseFloat(userInput2);
    }


    @Override
    public void onCreate(Bundle savedInstanceState) {
        super.onCreate(savedInstanceState);
        setContentView(R.layout.main);

        final TextView txtshow = (TextView) findViewById(R.id.txtshow);
        final Button btntavan = (Button) findViewById(R.id.btntavan);
        final Button btnaval = (Button) findViewById(R.id.btnaval);
        final Button btnfibonacci = (Button) findViewById(R.id.btnfibonacci);
        final Button btnfactorial = (Button) findViewById(R.id.btnfactorial);
        final Button btncalculator = (Button) findViewById(R.id.btncalculator);
        final Button btnmod = (Button) findViewById(R.id.btnmod);
        final Button btndiv = (Button) findViewById(R.id.btndiv);
        final Button btnmul = (Button) findViewById(R.id.btnmul);
        final Button btnsub = (Button) findViewById(R.id.btnsub);
        final Button btnsum = (Button) findViewById(R.id.btnsum);
        final Button btnback = (Button) findViewById(R.id.btnback);
        final EditText edtInput2 = (EditText) findViewById(R.id.edtInput2);
        final EditText edtInput = (EditText) findViewById(R.id.edtInput);

        txtshow.setText("خوش آمدید");
        btnback.setVisibility(View.GONE);
        btndiv.setVisibility(View.GONE);
        btnmod.setVisibility(View.GONE);
        btnmul.setVisibility(View.GONE);
        btnsum.setVisibility(View.GONE);
        btnsub.setVisibility(View.GONE);
        edtInput2.setVisibility(View.GONE);

        btnfibonacci.setOnClickListener(new OnClickListener() {

            @Override
            public void onClick(View arg0) {

                result = fibonacci(convertstrtoint());
                txtshow.setText("نتیجه : " + result);
            }
        });

        btnaval.setOnClickListener(new OnClickListener() {

            @Override
            public void onClick(View arg0) {
                if (checkaval(convertstrtoint()))
                    txtshow.setText("عدد  " + convertstrtoint() + " اول است");
                else
                    txtshow.setText("عدد  " + convertstrtoint() + " اول نیست");
            }
        });

        btnfactorial.setOnClickListener(new OnClickListener() {

            @Override
            public void onClick(View arg0) {
                result = factorial(convertstrtoint());
                txtshow.setText("نتیجه : " + result);
            }
        });

        btntavan.setOnClickListener(new OnClickListener() {

            @Override
            public void onClick(View arg0) {
                result = tavan(convertstrtoint());
                txtshow.setText("نتیجه : " + result);
            }
        });

        btncalculator.setOnClickListener(new OnClickListener() {

            @Override
            public void onClick(View arg0) {
                btncalculator.setVisibility(View.GONE);
                btntavan.setVisibility(View.GONE);
                btnaval.setVisibility(View.GONE);
                btnfibonacci.setVisibility(View.GONE);
                btnfactorial.setVisibility(View.GONE);

                btndiv.setVisibility(View.VISIBLE);
                btnmod.setVisibility(View.VISIBLE);
                btnmul.setVisibility(View.VISIBLE);
                btnsum.setVisibility(View.VISIBLE);
                btnsub.setVisibility(View.VISIBLE);
                btnback.setVisibility(View.VISIBLE);
                edtInput2.setVisibility(View.VISIBLE);

            }
        });

        btnsum.setOnClickListener(new OnClickListener() {

            @Override
            public void onClick(View arg0) {
                convertstrtofloat();
                txtshow.setText("" + (convert1 + convert2));
            }
        });

        btnsub.setOnClickListener(new OnClickListener() {

            @Override
            public void onClick(View arg0) {
                convertstrtofloat();
                txtshow.setText("" + (convert1 - convert2));
            }
        });

        btnmul.setOnClickListener(new OnClickListener() {

            @Override
            public void onClick(View arg0) {
                convertstrtofloat();
                txtshow.setText("" + (convert1 * convert2));
            }
        });

        btndiv.setOnClickListener(new OnClickListener() {

            @Override
            public void onClick(View arg0) {
                convertstrtofloat();
                txtshow.setText("" + (convert1 / convert2));
            }
        });

        btnmod.setOnClickListener(new OnClickListener() {

            @Override
            public void onClick(View arg0) {
                convertstrtofloat();
                txtshow.setText("" + (convert1 % convert2));
            }
        });

        btnback.setOnClickListener(new OnClickListener() {

            @Override
            public void onClick(View arg0) {
                btncalculator.setVisibility(View.VISIBLE);
                btntavan.setVisibility(View.VISIBLE);
                btnaval.setVisibility(View.VISIBLE);
                btnfibonacci.setVisibility(View.VISIBLE);
                btnfactorial.setVisibility(View.VISIBLE);

                btndiv.setVisibility(View.GONE);
                btnmod.setVisibility(View.GONE);
                btnmul.setVisibility(View.GONE);
                btnsum.setVisibility(View.GONE);
                btnsub.setVisibility(View.GONE);
                btnback.setVisibility(View.GONE);
                edtInput2.setVisibility(View.GONE);
            }
        });

    }
}

من اینو گذاشتم که بقیه ام نظر بدن ، اما من نظر خودم رو بصورت انتقال تجربه میگم !

اینها چیزاییه که به مرور تصحیح میشه و در واقع دست خط برنامه نویس هست ، اما اگر میخواید برناهه با عملکرد مناسب و تداخل کم ، و به قول شما استاندارد نوشته باشه ، سعی کنید سطح دسترسی متغییر به کمترین مقداری که نیاز شما رو براورده کنه تغییر بدید !

مثلا وقتی public long result = 0 رو تعریف کردید ، یعنی چی ؟

یعنی که این متغییر دسترسی عمومی از تمام کلاس ها داره ، اما این درحالی که شما از این دسترس استفاده نمیکنید و میشد private باشه و همین طور تا آخر ، من سورس رو کامل نخوندم ، اما مثلا توی کد زیر 

 for (int i=0;i<10;i++)
{
//do job !
}

چرا موقع تعریف حلقه میگیم int i   خوب چون جای دیگه بعد حلقه بهش نیاز نداریم ، پس یک دسترسی محدود فقط داخل اون بلاک کد بهش میدیم ، که تداخلی با بقیه i ها نداره !

شما سعی کن رعایتش کنی ، و حتی روش وقت بزار ، اما خودت رو خیلی درگیر نکن ، هر چی زبان های بیشتر یاد بگیری با ابعاد دیگری از متغییر ها اشنا میشی ! 

اینم بگم که مثلا میخوای یه آرایه ی یک میلیون عنصری بسازی ، خوب اینجا یه بایت هم یه بایته ! ، پس اگه محلی باشه ، بعد استفاده ازش حافظه آزاد میشه و برنامه بهینست :) 

توی اینجور مباحث ما 2 تا متغییر رو در نظر نمیگیریم ، طبق علمی به نام داده ساختار ، باید حد بینهایت داده رو در نظر گرفت ، مثلا میگی 1 بایت رو ولش کن چیزی نیست ، اما بینهایت بایت ، خودش چقدر RAM نیاز داره ؟  (مباحث محاسباتی و سنگینی داره ! )

امیدوارم مفید واقع بشه