ساختاری متفاوت برای وب سرویس

نحوه طراحی اپلیکیشن به عادات برنامه نویس بر میگرده . ممکنه یکی این کد رو ببینه و بگه اوه! خیلی پراکندس - یکی دیگه بگه چقدر کداش تو هم نوشته شده! جا داره یه 4-5 تا کلاس دیگه اضافه بشه

هر کدوم هم استدلال کاملی در مورد یکی کردن کلاسا یا مجزا کردن کد دارن که از دیدگاه خودشون درسته

چیزی که عمومی و به عنوان پترن های شناخته شده داریم حاصل یکسان شدن دید عده ای از برنامه نویسا با دلایل مشترک و برای رسیدن به اهداف مشترکه. که دیزاین پترن ها هر کدوم کارایی مناسبی برای نوع مشخصی از پروژه ها رو دارن. در حقیقت برای رفع مشکلات تکراری کد نویسی یه پروژه دیزاین پترنی رو معرفی میکنن که بقیه بتونن با استفاده از راه حلی که قبلا جواب داده پروژه خودشون رو بنویسن.

حالا اینکه کد ها پخش باشه یا جمع باشه در مقابل استفاده از یه الگوی طراحی صحیح خیلی به چشم نمیاد. همه الگوها تا حدودی برنامه نویس رو راهنمایی میکنن که چطوری کد ها شو تقسیم کنه - ممکنه 2 تا برنامه نویس برای یه پروژه یکسان از الگوی یکسان هم استفاده کنن ولی از کدشون حتی نشه فهمید که این دو تا دقیقا یه پروژه هستن.

این قضیه هم که تو سوال اومده رعایت میانه توش مهمه. نه از این طرف بوم بیافتی که همه چیز تو هم باشه نه از اون طرفش که یه پراکندگی بی دلیل بوجود بیاد. هرجایی که احساس کردی خودت باید ضمیمه کدت بشی تا کدت قابل فهم باشه بدون که از یه طرف بوم داری می افتی

اما قطعا نوشتن همه کد تو یه کلاس خوانایی کد رو شدیدا کاهش میده